Zagorkinia

  Od kilku lat juka wyróżnia się w polskich, przydomowych ogródkach. Chociaż jej naturalny zasięg występowania to Stany Zjednoczone, zdecydowanie zadomowiła się w naszym kraju. Ta zimozielona roślina, jest uprawiana głównie dla  swoich walorów ozdobnych, a nieliczni wiedzą, że można ją jeść. Jukka karolińska, nazywana także włóknistą kryje w sobie masę możliwości. Jeśli jesteś ciekawy, w jaki sposób można ją wykorzystać - zapraszam do dalszej części wpisu.  Jukka, to jedna z roślin o wielu twarzach. W Polsce popularnych jest kilka gatunków, w tym większość doniczkowych. W ogrodach zewnętrznych pojawia się z reguły bardzo charakterystyczna odmiana i to  jej poświęcony jest dzisiejszy artykuł. Właściwości jukki włóknistej Jukka włóknista lub w spolszczonej wersji juka, to roślina, którą początkowo traktowaliśmy wyłącznie jako element ozdobny, chociaż już od dawna wiadomo, że amerykańscy Indianie używali jej do wielu celów, w tym jako produkt spożywczy. Gdyby móc się za...

  Każdy z nas jest zapachem. Zlepkiem aromatów skóry zmieszanych z miejscem w którym przebywamy, zmieszanych z sytuacjami w jakich przyszło nam uczestniczyć. Raz zapach ten kusi, niekiedy odstręcza, czasami zupełnie go nie wyczuwamy, a mimo to reagujemy. Ciało wydziela go mimowolnie. Bez udziału świadomości w tym procesie. Bez jakiegokolwiek wpływu na efekt końcowy. Zapisuje się w nim wszystko, od strachu do pożądania. Ostrzegamy, zapraszamy do zabawy, kusimy… Coś co dla nas samych może być zwyczajnie nieatrakcyjne w odbiorze, u innych może wywołać zgoła odmienne odczucia. Czy to magia feromonów? Teorii dotyczących tych lotnych związków chemicznych jest tak dużo, że każdy może wśród nich znaleźć zadowalające wyjaśnienie. Początkowo zakładano, że odpowiedzialny za ich wydzielanie jest narząd lemieszowo – nosowy. Teoria z początku XVIII wieku głosiła jednak, że narząd ten jest charakterystyczny tylko dla zwierząt. Kolejne badania przynosiły dalsze rewelacje. I tak doszukano s...

Teoretycznie trwamy nadal w lecie. Wciąż oplata nas chwilami ostatni,  zbłąkany promień słońca, ale coraz częściej ustępuje  on przenikliwym, zimnym powiewom. Nasze ciała nie potrafią się jeszcze do końca pogodzić z faktem, że o to znowu zakryjemy je dodatkową warstwą ubrań. Jesień...Idealny czas dla dusz.Na swojej liście życzeń, na które nie mam wpływu, znajduje się takie, w myśl którego chciałabym zniknąć właśnie jesienią. Dać się ponieść porywistym wiatrom, jak liść opaść gdzieś niezauważenie, z uczuciem spełnienia. Taka jest dla mnie ta pora roku- dojrzała, zwiastująca kolejny etap, skupiona na sobie. My też dajmy sobie szanse na to, by na nowo odkryć swoje wnętrze, odnaleźć to, co daje szczęście.Zacząć je w końcu pielęgnować...   Spokojne przechodzenie jesieni w zimę wcale nie jest przykrym okresem. Zabezpiecza się wtedy różne rzeczy, gromadzi się i chowa jak największą ilość zapasów. Przyjemnie jest zebrać wszystko, co się ma, tuż przy sobie, możliwie najbliżej, zm...